صد گیگابایت رابپرّاند

۴:۳۹ ب.ظ توسط خیالباف

آن بخش از گذشته که ذهن را فلج می‌کند نه اسمش عذاب‌وجدان است، نه اشتباه و نه پشیمانی، هرچند شاید همه‌ی این‌ها وجود داشته باشند یا نه.
خاطره، خاطره لامروت‌ترین و غیرانسانی‌ترین شکنجه‌ی زندگی هر انسانی‌است، کمین نشسته پس ِ هر اندوه، پس ِ هر بی‌حوصلگی، پسِ هر خنده‌ حتا، پسِ یک مزه، یک صدا، یک بو، که بیاید، بزنت توی گوشَت، خنجر بزند وسط قلبت، پرتت کند وسط ویرانه‌ای که نامش عقیده و باور و اندیشه‌ات است و بعد آرام راهش را بکشد و برود.
و تو آگاه باشی که این هرگز آخرین دیدار تو و خاطره‌ات نیست.


۴ Comments »

  1. سایه روشن! گفت:

    *..

    خاطره ای که تو را بلعید !

  2. ساغر صیاد درازگوش گفت:

    سل ام بنویس دیگه اه مرسی ملعون

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *